1 Krl 8,11-17

BUDOWLE SALOMONA
Przyniesienie Arki do świątyni*
8 11 Kapłani nie mogli pozostać i pełnić swej służby z powodu tego obłoku, bo chwała Pańska napełniła dom Pański. 12 * Wtedy przemówił Salomon: «Pan powiedział, że będzie mieszkać w czarnej chmurze*. 13 Już zbudowałem Ci dom na mieszkanie, miejsce przebywania Twego na wieki».
Akt poświęcenia świątyni
14 Potem król się odwrócił i pobłogosławił całe zgromadzenie Izraela. Całe zaś zgromadzenie Izraela stało. 15 Potem rzekł: «Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, który to, co zapowiedział swymi ustami memu ojcu Dawidowi, to też ręką wypełnił, mówiąc: 16 "Od tego dnia, w którym wyprowadziłem mój lud, Izraela z Egiptu, nie wybrałem ze wszystkich pokoleń izraelskich miasta do wybudowania świątyni, by Imię moje w niej przebywało. Ale wybrałem sobie <Jerozolimę, aby tam było moje Imię i obrałem>* Dawida aby był nad moim ludem, Izraelem". 17 Dawid zaś, mój ojciec, powziął zamiar zbudowania domu dla Imienia Pana, Boga Izraela.


Przypisy

8,1 - Por. 2 Krn 5.
8,12 - Por. 2 Krn 6,1; Ps 18[17],10.
8,16 - Uzupełniono wg 2 Krn 6,6. Bóg nie chciał być Bogiem opiekuńczym tylko jednego miasta, jak bogowie ludów starożytnych (np. Szumerów), u których każde miasto miało swe go boga opiekuńczego. Szczególna obecność Boga w świątyni jerozolimskiej nie przeczy Jego wszechobecności. Por. niżej w. 27.

Zobacz rozdział