2 ¹ W tym czasie powstał Matatiasz, syn Jana, syna Symeona, kapłan z pokolenia Joariba* z Jerozolimy, który mieszkał w Modin*. ² Miał on pięciu synów: Jana, który miał przydomek Gaddi, ³ Szymona, który miał przydomek Tassi, ⁴ Judę, który miał przydomek Machabeusz*, ⁵ Eleazara, który miał przydomek Auaran, i Jonatana, który miał przydomek Apfus. ⁶ Kiedy zobaczył on świętokradztwa, które się działy między ludem w Judzie i w Jerozolimie, ⁷ powiedział: «Biada mi! Dlaczego się urodziłem? Czy po to, żeby oglądać upadek mego narodu i upadek Świętego Miasta? Oto zasiedli tam po to, żeby wydać je w ręce nieprzyjaciół, a świątynię w ręce cudzoziemców. ⁸ Świątynia stała się podobna do człowieka bez czci, ⁹ a wspaniałe jej naczynia zabrano do niewoli. Niemowlęta* jego mordowano na ulicach, a młodzieńcy [padali] pod nieprzyjacielskim mieczem. ¹⁰ Jakiż naród nie rozciągał nad nim władzy i siłą nie zabierał z niego łupów! ¹¹ Wszystkie jego ozdoby zrabowano: niegdyś wolne - stało się niewolnikiem. ¹² I oto wniwecz obrócona jest świętość nasza, piękność nasza i chwała nasza, a poganie je zbezcześcili. ¹³ Na cóż więc nam jeszcze życie?» ¹⁴ Matatiasz i jego synowie rozdarli swoje szaty, włożyli na siebie wory i gorzko płakali.