22 2 * Mówił: «Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu! [...]
1 10 Podszedłem więc i dobiłem go, bo wiedziałem, że nie będzie żył po swoim upadku. Potem zabrałem jego diadem, który miał na głowie, i naramiennik. Przynoszę to memu panu».
6 14 Dawid wtedy tańczył* z całym zapałem w obecności Pana, a ubrany był w lniany efod.