Hi 1,19-22
Część wstępna
HISTORIA CIERPIEŃ BOGOBOJNEGO HIOBA
Hiob traci bogactwa
Przypisy
1,21 - Wlg dod.: "Jak się Panu podobało, tak się stało".1,22 - Inni tłum.: "nie powiedział przeciw Bogu nic głupiego".
1 19 Wtem powiał szalony wicher z pustyni, poruszył czterema węgłami domu, zawalił go na dzieci, tak iż poumierały. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść». 20 Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon 21 i rzekł: «Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan*. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!» 22 W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości*.
1,22 - Inni tłum.: "nie powiedział przeciw Bogu nic głupiego".
