POEMAT
Część pierwsza
DRUGI SZEREG MÓW
Druga mowa Sofara: Sprawiedliwość nie zna wyjątków
Chwilowa radość nieprawego
20 5 radość występnych jest krótka, szczęście niewiernego trwa chwilkę,
6 choć w pysze chce sięgać po niebo i głową dotykać obłoków.
7 Na zawsze* zaginie jak mierzwa*, obecni powiedzą: "A gdzież on?"
8 Jak sen przeminął, nie można go znaleźć - znikł niby nocne marzenie.
9 Choć goni go oko, nie sięgnie, to miejsce nie ujrzy go więcej.
10 * Synowie zwracają mienie ubogim, jego ręce oddają bogactwa.
11 Jego kości tak pełne były krzepy: wraz z nim ją kładą do prochu*.
12 Słodkie zło w jego ustach, chętnie je miał pod językiem,
13 trzymał i nie chciał wypuścić, język do niego przykleił.
14 Pokarm spleśniał mu w trzewiach, żołądek zawiera truciznę;
15 dobra sam połknął i zwrócił: Bóg wyrzucił je z niego.
16 Wchłaniał on jad padalców, zabije go język żmijowy.
17 Nie spojrzy na wody płynące, choć płyną miodem i śmietaną*.
18 Zwrócił swój zysk nie połknięty. Nie cieszy go złupione bogactwo*.
19 Skrzywdził, zasmucił ubogich, domy zagrabiał, nie stawiał;
20 nie zaznał spokoju w swym wnętrzu, nie uratował się swoim skarbem.