14 2 wyrasta i więdnie jak kwiat, przemija jak cień chwilowy;
3 1 Wreszcie Hiob otworzył usta i przeklinał swój dzień. [...]
2 10 Hiob jej odpowiedział: «Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy?» W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami.