Dzielenie fragmentów na częsci jest kwestią umowną.
Nie można jednoznacznie wskazać: 31,40b
POEMAT
Część druga
Mowa Hioba: Skarga i obrona
Nie byłem chciwy ani zabobonny
31 24 Czy pokładałem ufność w złocie lub rzekłem bogactwu: "Nadziejo moja"?
25 Czym chlubił się z wielkiej fortuny, że wiele moja ręka zgarnęła?
26 Wpatrując się w słońce, co świeci, lub w księżyc, co dumnie przepływa,
27 czy serce tajemnie uległo i ręką słało pocałunek?*
28 Byłby to czyn karygodny: zaparcie się Boga na niebie.
Wystrzegam się nienawiści
29 Czym się cieszył z upadku wroga, czy radowałem się, że zło go spotkało?
30 Nie dałem, by język mój grzeszył ni miotał na drugich przekleństwa.
31 Czy mówił kto w moim namiocie*: "Pożywmy się jego ciałem!"*
32 Obcy nigdy nie sypiał na dworze, podróżnym otwierałem podwoje.
33 Czy taiłem jak inni przestępstwa i grzech swój chowałem w zanadrzu?
34 Czy lękając się licznej gromady, z obawy przed wzgardą u bliskich, milczałem, za próg nie wyszedłem?
Nie ciąży na mnie krzywda
38 * Jeśli pole żaliło się na mnie, a jego bruzdy płakały;
39 Jeślim jadł plon nie zapłacony, a dusza robotnika* wzdychała:
40 Niech rosną ciernie zamiast pszenicy, a chwasty na miejscu jęczmienia!
35 Kto zechce mnie wysłuchać? Oto podpis: "Wszechmocny odpowie". Przeciwnik niech skargę napisze,
36 na grzbiecie swym ją poniosę, jak koronę [na głowę] ją włożę.
37 Zdam sprawozdanie z mych kroków, przed Niego* pójdę jak książę».
40b Koniec słów Hioba.