Hi 6,14-17
PIERWSZY SZEREG MÓW
Przypisy
6,14 - Wiersz różnie tłumaczony.6,17 - Mowa o potokach (arab.: wadi), które w zimie pełne wody, wysychają na wiosnę, gdy deszcz przestaje padać.
8 14 na krótko im [starczy] nadziei, ich ufność jak nić pajęczyny.
2 10 Hiob jej odpowiedział: «Mówisz jak kobieta szalona. Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy?» W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył swymi ustami.
40 15 Oto hipopotama - <jak ciebie go stworzyłem> - jak wół on trawą się żywi. [...]