20 7 oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu*.
1 35 Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami [...]
2 25 i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku. Sam bowiem wiedział, co w człowieku się kryje.