J 3,5-8;7,37-39
Przypisy
3,5 - Zamiast tego wyrażenia, tak często występującego u Synoptyków, św. Jan mówi o życiu (J 1,4), o życiu wiecznym (J 3,15). Tutaj występuje aluzja do sakramentu chrztu i jego absolutnej konieczności do zbawienia (J 1,33; Tt 3,5).3,7 - Mowa o narodzeniu do życia nadprzyrodzonego. Inni tłum.: "z góry".
3,8 - W jęz. gr. ten sam wyraz pneuma oznacza wiatr, i ducha, także Ducha Świętego.
7,37 - W ostatni dzień oktawy Święta Namiotów kapłan czerpał wodę z sadzawki Siloam i zaniósłszy ją do dziedzińca wewnętrznego świątyni wylewał na ołtarz całopalenia. Jezus nawiązuje do tego obrzędu i stwierdza, że On jako Mesjasz spełni zapowiedziane przez "Pismo" wylanie Ducha Świętego. Cytat przy tym jest sumaryczny (por. Wj 17,1n; Iz 34,20; Iz 44,3; Iz 58,11; Ez 47,1; Za 14,8). W NT podobna myśl: J 1,33; J 4,10.13n; Dz 1,4n; 1 Kor 10,4; Ap 21,6; Ap 22,1. Wlg inaczej dzieli to zdanie, sugerując, że z wnętrza wierzącego człowieka płyną wody żywe.
7,39 - Tzn. jeszcze nie zstąpił na Kościół.