Jk 1,19-27

Jak zamieniać słowo prawdy w czyn?
1 19 Wiedzcie, bracia moi umiłowani: każdy człowiek winien być chętny do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu*. 20 Gniew bowiem męża nie wykonuje sprawiedliwości Bożej*. 21 Odrzućcie przeto wszystko, co nieczyste, oraz cały bezmiar zła, a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. 22 Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. 23 Jeżeli bowiem ktoś przysłuchuje się tylko słowu, a nie wypełnia go, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne odbicie. 24 Bo przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim był. 25 Kto zaś pilnie rozważa doskonałe Prawo, Prawo wolności*, i wytrwa w nim, ten nie jest słuchaczem skłonnym do zapominania, ale wykonawcą dzieła; wypełniając je, otrzyma błogosławieństwo. 26 Jeżeli ktoś uważa się za człowieka religijnego, lecz łudząc serce swoje nie powściąga swego języka, to pobożność jego pozbawiona jest podstaw. 27 Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata*.


Przypisy

1,19 - Por. Syr 5,11; Koh 7,9.
1,20 - Sens może być dwojaki: 1. Gniew ludzki nie jest narzędziem sprawiedliwości Bożej lub 2. Gniew nie wykonuje tego, co Bóg uznaje za sprawiedliwe.
1,25 - Wyrażenie "Prawo wolności" nie nawiązuje do sprawy aktualności Prawa Mojżeszowego (jak później u św. Pawła), ale określa Ewangelię jako normę wolnego działania nowego człowieka w Chrystusie. Takie Prawo zapowiadał Jeremiasz w Jr 31,33.
1,27 - Por. Rz 12,2; Ef 2,2.

Zobacz rozdział