Lm 3

SKARGA I POCIECHA
Pod ręką Bożą
Alef.
3 1 Jam człowiek, co zaznał boleści pod rózgą Jego gniewu; 2 On mnie prowadził, iść kazał w ciemnościach, a nie w świetle, 3 przeciwko mnie jednemu cały dzień zwracał swą rękę.
Bet.
4 Zniszczył me ciało i skórę, połamał moje kości, 5 osaczył mnie i nagromadził wokół jadu i goryczy*; 6 ciemność mi dał na mieszkanie, tak jak umarłym na wieki.
Gimel.
7 Opasał mnie murem, nie wyjdę, obciążył moje kajdany. 8 Nawet gdy krzyczę i wołam, On tłumi moje błaganie; 9 głazami zagrodził mi drogi, a ścieżki moje poplątał.
Dalet.
10 On dla mnie niedźwiedziem na czatach i lwem w kryjówce; 11 sprowadził mnie z drogi i zmiażdżył, porzucił mnie w nędzy; 12 łuk swój napiął i uczynił ze mnie cel dla swej strzały.
He.
13 Sprawił, że tkwią w moich nerkach strzały Jego kołczanu; 14 drwią ze mnie wszystkie narody*: jam stale treścią ich pieśni, 15 On mnie nasycił goryczą, piołunem napoił.
Waw.
16 Starł mi zęby na żwirze, pogrążył mnie w popiół. 17 Pozbawiłeś mą duszę spokoju, zapomniałem o szczęściu. 18 I rzekłem: «Przepadła moc moja i ufność moja do Pana».
Jeszcze jest nadzieja
Zain.
19 Wspomnienie udręki i nędzy - to piołun i trucizna; 20 stale je wspomina, rozważa* we mnie dusza. 21 Biorę to sobie do serca, dlatego też ufam:
Chet.
22 Nie wyczerpała się* litość Pana, miłość nie zgasła. 23 Odnawia się ona co rano: ogromna Twa wierność. 24 «Działem mym Pan» - mówi moja dusza, dlatego czekam na Niego.
Polegać na Bogu
Tet.
25 Dobry jest Pan dla ufnych, dla duszy, która Go szuka. 26 Dobrze jest czekać* w milczeniu ratunku od Pana. 27 Dobrze dla męża, gdy dźwiga jarzmo* w swojej młodości.
Jod.
28 Niech siedzi samotny w milczeniu, gdy On na niego je włożył. 29 Niech usta pogrąży w prochu! A może jest jeszcze nadzieja?* 30 Bijącemu* niech nadstawi policzek, niechaj nasyci się hańbą!
Kaf.
31 Bo nie jest zamiarem Pana odtrącić na wieki*. 32 Gdyż jeśli uniży, ma litość w dobroci swej niezmiernej; 33 niechętnie przecież poniża i uciska synów ludzkich.
Lamed.
34 * Gdy pod nogami się depcze wszystkich jeńców kraju - 35 gdy prawa ludzkie się łamie w obliczu Najwyższego, 36 gdy gnębi się w sądzie człowieka - czyż Pan tego nie dostrzega?
Mem.
37 Któż rzekł i stało się, gdy Pan tego nie nakazał? 38 Czyż nie pochodzi z ust Najwyższego i niedola, i szczęście? 39 Czemu się skarży człowiek żyjący?* Mąż - na [karę za] grzechy?*
Wyznanie grzechów
Nun.
40 Rozważmy, oceńmy swe drogi, powróćmy do Pana; 41 wraz z dłońmi wznieśmy i serca do Boga w niebiosach; 42 myśmy grzesznicy - odstępcy: A Ty nie przebaczyłeś.
Skarga
Samek.
43 Odziałeś się w gniew, by nas ścigać, zabijałeś, nie miałeś litości. 44 Ukryłeś się za obłokiem, by prośba nie doszła. 45 Uczyniłeś z nas śmieci, plugastwo pomiędzy ludami.
Pe.
46 Rozwarli na nas swe usta wszyscy nieprzyjaciele - 47 naszym działem trwoga i pułapka, ruina i zniszczenie. 48 Strumienie łez płyną mi z oczu nad zniszczeniem Córy mego ludu.
Ain.
49 Nie ustaje w płaczu me oko, bo nie ma ulgi, 50 póki nie spojrzy i nie zobaczy Pan z niebios. 51 Oko me sprawia ból mojej duszy z powodu córek mojego miasta.
Prośby wysłuchane
Sade.
52 Łowili mnie stale jak ptaka - niesłusznie prześladujący; 53 w jamie chcieli mnie zniszczyć: rzucali na mnie kamienie; 54 wody wezbrały ponad moją głowę: rzekłem: «Jestem zgubiony».
Kof.
55 Wzywałem imienia Twego, o Panie, z przepastnej jamy, 56 słyszałeś mój krzyk: «Nie zatykaj uszu na moją prośbę!» 57 Zbliżyłeś się w dniu, gdy Cię wzywałem, rzekłeś - «Nie bój się!»
Prośba obecna
Resz.
58 <Już kiedyś>, Panie, obroniłeś mą sprawę, ocaliłeś mi życie; 59 Panie, Ty widzisz mą krzywdę, sprawę mą rozsądź! 60 Ty widzisz całą ich żądzę zemsty, wszystko, co przeciw mnie knują.
Szin.
61 Ty słyszysz obelgi ich, Panie, wszystko, co przeciw mnie knują; 62 podstępne słowa mych wrogów, cały dzień godzą we mnie; 63 popatrz - czy siedzą, czy stoją*, ja jestem treścią ich pieśni.
Taw.
64 Oddaj im, Panie, zapłatę według uczynków ich rąk: 65 Ześlij ślepotę na ich serca i na nich Twoje przekleństwo! 66 Dopędź ich gniewem i wyniszcz spod niebios <Twoich>, o Panie!*


Przypisy

3,5 - Inni popr.: "opasał mi głowę udręką".
3,14 - Tekst popr.; hebr. ma: "lud mój", co wolą niektórzy komentatorzy.
3,20 - Wyraz różnie odczytywany, np. "pogrąża się", "wije się".
3,22 - Tekst popr.; hebr. ma "żeśmy nie pomarli", co zachowuje Wlg.
3,26 - Tłum. prawdopodobne.
3,27 - Bojaźni Bożej; por. Syr 51,26; Jr 2,20.
3,29 - Bo Boga zmusić nie można (por. Jl 2,14; Am 5,15).
3,30 - Tzn. Bogu (por. Iz 50,6).
3,31 - W hebr. brak dalszego ciągu. Niektórzy uzupełniają: "ludzi".
3,34 - Aluzja do wrogów, którzy nadużyli praw, danych im przez Boga.
3,39 - "Żyjący" - część rkp: "na Pana"; "Mąż... grzechy" - inni popr.: "niech opanuje swe grzechy".
3,63 - Tzn.: "Czy pracują, czy odpoczywają".
3,66 - Tekst popr. wg LXX, Wlg; hebr. ma: "niebios - Jahwe".

Powiązane utwory

Bonum est praestolari Jakub Blycharz - Lm 3,26

Zobacz rozdział

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Lamentacje

Lm

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Tygodnik katolicki

Tygodnik katolicki