2 1 Mylnie rozumując, mówili sobie: «Nasze życie jest krótkie i smutne. Nie ma lekarstwa na śmierć człowieczą, nie znamy nikogo, kto by wrócił z Otchłani. [...]
11 2 przebyli bezludną pustynię i rozbili namioty w miejscach niedostępnych. [...]
1 13 Bo śmierci Bóg nie uczynił* i nie cieszy się ze zguby żyjących. [...]