Mi 2-3

SĄD NAD IZRAELEM
Lichwa możnych i ucisk ubogich
2 1 Biada tym, którzy planują nieprawość i obmyślają zło na swych łożach! Gdy świta poranek, wykonują je, bo jest ono w mocy ich rąk. 2 Gdy pożądają pól, zagarniają je, gdy domów - to je zabierają; biorą w niewolę męża wraz z jego domem, człowieka z jego dziedzictwem*.
Zapowiedź kary Bożej za ucisk ludu
3 Przeto tak mówi Pan: «Oto Ja zamierzam [zesłać] na to plemię niedolę, od której nie uchylicie waszych karków i nie będziecie dumnie chodzić, bo będzie to czas nieszczęścia*. 4 W owym dniu wygłoszą przeciw wam satyrę, podniosą wielki lament, mówiąc: "Jesteśmy ograbieni do szczętu!" Dział mego ludu przemierzony sznurem, i nie ma, kto by go przywrócił; pola nasze przydzielono grabieżcy*. 5 Przeto nie będziesz mieć nikogo, kto by rzucał sznurem na dział w zgromadzeniu Pańskim».
Protest możnych i odpowiedź Proroka*
6 «Nie przepowiadajcie! Niech przepowiadają oni! Nigdy nie będą przepowiadać w ten sposób: "Sromota nie będzie oddalona". 7 Czyż miałby być przeklęty dom Jakuba? Czyż skory do gniewu jest Duch Pański, czy takie Jego postępowanie? Czyż słowa Jego nie są życzliwe dla ludu swego izraelskiego?»* 8 Lecz wy jesteście wrogami mego ludu, powstajecie przeciwko miłującym pokój; wyrywacie płaszcz spokojnym przechodniom, którzy czują odrazę do walki. 9 Kobiety ludu mego wyrzucacie z ich miłych domów; dzieciom ich odbieracie chwałę moją* na zawsze. 10 «Wstańcie i uchodźcie, bo tu nie jest wasze miejsce spoczynku». Z powodu nieczystości będziecie zniszczeni*, i to zniszczeniem bolesnym. 11 Jeśli człowiek żyjący próżnością i fałszem tak kłamie: «Będę ci prorokował o winie i sycerze», ten staje się prorokiem tego ludu*.
Powrót z niewoli
12 Zaprawdę zgromadzę ciebie całego, Jakubie! Zbiorę w jedno Resztę Izraela, umieszczę go razem jak owce w ogrodzeniu*, jak trzodę w środku pastwiska*, i będzie gwarno z powodu mnóstwa ludzi. 13 Wystąpi przewodnik przed nimi, przebiją i przejdą bramę, i wyjdą przez nią; ich król pójdzie przed nimi, Pan na ich czele*.
Nadużycia wśród kasty rządzącej
3 1 Potem rzekłem: Słuchajcie, proszę, książęta Jakuba i wodzowie domu Izraela! Czy nie waszą jest rzeczą znać sprawiedliwość? 2 Wy, którzy macie w nienawiści dobro, a miłujecie zło, którzy zdzieracie z nich skórę, a ciało ich aż do kości. 3 Bo ci, którzy jedzą ciało mego ludu i skórę z niego zdzierają, a kości mu łamią i tną na kawałki, jak w garnku, jak mięso w środku kotła, 4 wołać będą wówczas do Pana, ale im nie odpowie, lecz zakryje wówczas oblicze swe przed nimi za występki, które popełnili*.
Nadużycia wśród proroków
5 Tak mówi Pan przeciw prorokom, którzy zwodzą mój lud, którzy, gdy mają usta pełne, głoszą pokój, a jeśli kto nic nie włoży w ich usta, ogłoszą wojnę przeciw niemu. 6 Przeto noc będzie dla was bez widzenia i ciemność dla was bez wieszczby; zajdzie słońce nad prorokami i zaćmi się dzień nad nimi. 7 Zawstydzą się wtedy widzący, wieszczkowie się zarumienią, i zasłonią wszyscy swe brody*, bo nie będzie Bożej odpowiedzi. 8 Ja zaś zaprawdę pełen jestem mocy Ducha Pańskiego, sprawiedliwości i męstwa, abym ogłaszał Jakubowi jego występki, grzech jego - Izraelowi.
Nieprawość przywódców ludu
9 Słuchajcież tego, książęta domu Jakuba i wodzowie domu Izraela! Wy, którzy brzydzicie się sprawiedliwością i przekręcacie wszystko, co proste. 10 Wy, którzy krwią budujecie Syjon, a nieprawością Jeruzalem. 11 Książęta jego sądzą za podarunki, rozstrzygają kapłani jego za zapłatę*, prorocy jego wieszczą za pieniądze, powołują się jednak na Pana, mówiąc: «Czyż Pan nie jest wśród nas? Nie spadnie na nas nieszczęście». 12 Przeto z powodu was Syjon będzie jak pole zorany, Jeruzalem rumowiskiem się stanie, a góra świątyni - szczytem zalesionym*.


Przypisy

2,2 - Por. Iz 5,8.
2,3 - Por. Am 5,13.
2,4 - Por. Pwt 28,30-33.
2,6 - Możni, ufni w stałość przymierza Izraela z Bogiem, protestują przeciwko przepowiadaniu kary Bożej. Prorok odpowiada, że to przymierze zostało złamane przez pogwałcenie Prawa Bożego.
2,7 - Tekst popr.; hebr.: "który idzie ze sprawiedliwym".
2,9 - Gdyż Izraelita uważa za swój zaszczyt przynależność do ludu Bożego.
2,10 - Tekst popr.; hebr.: "ona zniszczy". Inni tłum.: "wiąże was sznur bolesny" lub "bierzecie rzecz w zastaw".
2,11 - Por. Jr 5,31.
2,12 - "W ogrodzeniu" - tekst popr.; "pastwiska" - por. Iz 4,3; Iz 11,12; Jr 3,18; Ez 34,11-16.
2,13 - Por. Ez 34,11nn; J 10,4.
3,4 - Por. Jr 11,11; Pwt 31,17.
3,7 - Na znak zawstydzenia (por. Kpł 13,45; Ez 24,17.22).
3,11 - Por. 1 Sm 9,7; Iz 1,23.
3,12 - Bardzo obraźliwa dla Żydów groźba przeciw świątyni jerozolimskiej, jakiej nawet Izajasz nie śmiał wypowiedzieć. Jeszcze w sto lat po tym proroctwie Jeremiasz był osądzony na śmierć za podobną przepowiednię (Jr 26,6.9.11), a następnie ułaskawiany na podstawie przykładu Micheasza (Jr 26,18n).

Najbliższe powiązane czytania

Zobacz rozdział

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Załóż konto

Księga Micheasza

Mi

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Portal dla ludzi z duszą!

Portal dla ludzi z duszą!