Mt 26,3-5.57;27,1-2.22-26

MĘKA I ZMARTWYCHWSTANIE JEZUSA CHRYSTUSA
MOWA O ZBURZENIU JEROZOLIMY I PRZYJŚCIU CHRYSTUSA
Postanowienie Wysokiej Rady
26 3 Wówczas to zebrali się arcykapłani i starsi ludu w pałacu najwyższego kapłana, imieniem Kajfasz, 4 i odbyli naradę, żeby Jezusa podstępnie pochwycić i zabić. 5 Lecz mówili: «Tylko nie w czasie święta, żeby wzburzenie nie powstało wśród ludu».
JEZUS PRZED SWOIMI SĘDZIAMI
Wobec Wysokiej Rady*
57 Ci zaś, którzy pochwycili Jezusa, zaprowadzili Go do najwyższego kapłana, Kajfasza, gdzie zebrali się uczeni w Piśmie i starsi*.
Wydanie Jezusa Piłatowi*
27 1 A gdy nastał ranek, wszyscy arcykapłani i starsi ludu powzięli uchwałę przeciw Jezusowi, żeby Go zgładzić. 2 Związawszy Go zaprowadzili i wydali w ręce namiestnika <Poncjusza> Piłata*.
Jezus odrzucony przez swój naród*
22 Rzekł do nich Piłat: «Cóż więc mam uczynić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem?» Zawołali wszyscy: «Na krzyż z Nim!» 23 Namiestnik odpowiedział: «Cóż właściwie złego uczynił?» Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: «Na krzyż z Nim!» 24 Piłat widząc, że nic nie osiąga, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył ręce wobec tłumu, mówiąc: «Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz». 25 A cały lud zawołał: «Krew Jego na nas i na dzieci nasze»*. 26 Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować* i wydał na ukrzyżowanie.


Przypisy

26,57 - Czyli Sanhedrynu. Por. Mk 14,53-65; Łk 22,66-71; J 18,12-24.
26,57 - Wg J 18,12n Jezusa zaprowadzono naprzód do Annasza, teścia Kajfasza. Mt i Mk opisują tę scenę, nadając jej cechy posiedzenia porannego.
27,1 - Por. Mk 15,1; Łk 23,1; J 18,28.
27,2 - Żydzi nie mieli prawa wykonywania wyroków śmierci. Po zatwierdzenie i wykonanie musieli się zwrócić do namiestnika rzymskiego.
27,15 - Por. Mk 15,6; Łk 23,17-25; J 19,15n.
27,25 - Przez to lud bierze na siebie odpowiedzialność za zbrodnię, której się domaga.
27,26 - U Rzymian biczowanie było zwyczajnie wstępem do ukrzyżowania.