Ps 103(102),1-2.3-4.8-9.13-14.17-18

KSIĘGA CZWARTA
PSALM 103(102)*
Błogosław, duszo moja, Pana!
1 Dawidowy.
Błogosław, duszo moja, Pana,
i całe moje wnętrze - święte imię Jego!
2 Błogosław, duszo moja, Pana,
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach!
3 On odpuszcza wszystkie twoje winy,
On leczy wszystkie twe niemoce,
4 On życie twoje wybawia od zguby,
On wieńczy cię łaską i zmiłowaniem,
8 Miłosierny jest Pan i łaskawy,
nieskory do gniewu i bardzo łagodny*.
9 Nie wiedzie sporu do końca*
i nie płonie gniewem na wieki.
13 Jak się lituje ojciec nad synami,
tak Pan się lituje nad tymi, co się Go boją.
14 * Wie On, z czego jesteśmy utworzeni,
pamięta, że jesteśmy prochem.

17 A łaskawość Pańska na wieki wobec Jego czcicieli,
a Jego sprawiedliwość nad synami synów,
18 nad tymi, którzy strzegą Jego przymierza
i pamiętają, by pełnić Jego przykazania.




Przypisy

103,1 - Ps 103 Hymn dziękczynny.
103,8 - Por. Ps 86[85],15; Ps 145[144],8; Wj 34,6n.
103,9 - Tj. nie dochodzi bezwzględnie swych praw (por. Iz 57,16).
103,14 - Zob. Ps 90[89],3-12 z przypisami. W. 15 brzmi dosł. w hebr.: "Człowiek...? Dni jego są jak trawa!"