Ps 138

KSIĘGA PIĄTA
PSALM 138(137)*
Dziękczynienie
1 Dawidowy.
Będę Cię sławił, <Panie>, z całego mego serca,
<bo usłyszałeś słowa ust moich>:
będę śpiewał Ci wobec aniołów*.
2 Oddam Ci pokłon ku Twemu świętemu przybytkowi*.
I będę dziękował Twemu imieniu
za łaskę Twoją i wierność,
bo wywyższyłeś* ponad wszystko
Twoje imię i obietnicę.
3 Kiedym Cię wzywał, wysłuchałeś mnie,
pomnożyłeś siłę mej duszy.
4 * Wszyscy królowie ziemi będą Ci dziękować, Panie,
gdy posłyszą słowa ust Twoich;
5 i będą opiewać drogi Pańskie:
«Prawdziwie, chwała Pańska jest wielka».
6 Prawdziwie, Pan jest wzniosły i patrzy łaskawie na pokornego,
pyszałka zaś dostrzega z daleka*.
7 Gdy chodzę wśród utrapienia,
Ty zapewniasz mi życie,
wbrew gniewowi mych wrogów;
wyciągasz swą rękę,
Twoja prawica mnie wybawia.
8 Pan za mnie [wszystkiego] dokona.
Panie, na wieki trwa Twoja łaska,
nie porzucaj dzieła rąk Twoich!



Przypisy

138,1 - Ps 138 Indywidualna, co do formy, pieśń dziękczynna do zastosowania zbiorowego.
138,1 - Hebr. opuszcza słowa ujęte w nawias; mają je tylko tłumaczenia zależne od LXX; "aniołów" - także wg LXX (i Wlg); hebr. ma "bogów", co inne tłumaczenia przekładają jako "królów" (syr.) lub "sędziów" (Targum). W późniejszym judaizmie (Qumran!) aniołowie byli uważani za pośredników obecnych przy liturgii sprawowanej na ziemi i zanoszących modlitwy przed tron Boży. Por. też Ap 4,6nn; Ap 5,11-14; Ap 7,9-12; Ap 8,3nn; Ap 15,6; Ap 21,12.
138,2 - "Przybytkowi" - por. Ps 5,8; "wywyższyłeś" - tłum. przybliżone.
138,4 - Por. Iz 49,7.
138,6 - Iz 57,15; Łk 1,51nn.