Ps 146

KSIĘGA PIĄTA
PSALM 146(145)*
Szczęśliwy, kto ufa Bogu
1 Alleluja.
Chwal, duszo moja, Pana,
2 chcę chwalić Pana, jak długo żyć będę;
chcę śpiewać Bogu mojemu, póki będę istniał.
3 Nie pokładajcie ufności w książętach
ani w człowieku, u którego nie ma wybawienia*.
4 Gdy tchnienie go opuści, wraca do swej ziemi,
wówczas przepadają jego zamiary*.
5 Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba,
kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim,
6 który stworzył niebo i ziemię,
i morze ze wszystkim, co w nich istnieje.
On wiary dochowuje na wieki,
7 * daje prawo uciśnionym
i daje chleb głodnym.
Pan uwalnia jeńców,
8 Pan przywraca wzrok niewidomym,
Pan podnosi pochylonych,
Pan miłuje sprawiedliwych.
9 Pan strzeże przychodniów,
chroni sierotę i wdowę,
lecz na bezdroża kieruje występnych.
10 Pan króluje na wieki,
Bóg twój, Syjonie* - przez pokolenia.
Alleluja.



Przypisy

146,1 - Ps 146 Hymn pochwalny.
146,3 - Por. Ps 118[117],8n; Jr 17,5.
146,4 - Por. Ps 104[103],28n z przypisem, także Rdz 3,19; Koh 3,20. Słowa wiersza przytacza 1 Mch 2,63.
146,7 - Bóg otacza specjalną opieką tych, którym ludzie nie gwarantują pełnej egzystencji, karze zaś i pozbawia pomocy występnych. Przypisywanie Bogu przyczynowości sprawczej (w. 9c) nie zmniejsza oczywiście odpowiedzialności ludzi za złe postępowanie.
146,10 - Por. Ps 33[32],16n; Am 2,14nn.

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Księga Psalmów

Ps

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Portal dla ludzi z duszą!

Portal dla ludzi z duszą!