Ps 102,1-9
KSIĘGA CZWARTA
PSALM 102(101)*
Prośby wygnańca
1 Modlitwa trapionego, który znękany wypowiada przed Panem swą udrękę.
2 Panie, słuchaj modlitwy mojej,
a wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie!
3 Nie kryj przede mną swego oblicza*
w dniu utrapienia mojego!
Nakłoń ku mnie Twego ucha:
w dniu, w którym Cię wołam, szybko mnie wysłuchaj!
4 * Dni bowiem moje jak dym znikają,
a kości moje płoną jak w ogniu.
5 Moje serce wysycha spalona jak trawa,
zapominam nawet o spożyciu chleba.
6 Od głosu mojego jęku
moje kości przywarły do skóry.
7 * Jestem podobny do kawki na pustyni,
stałem się jak sowa w ruinach.
8 Czuwam i jestem jak ptak
samotny na dachu.
9 Każdego dnia znieważają mnie moi wrogowie,
srożąc się na mnie przeklinają moim imieniem*.
Przypisy
102,1 - Ps 102 Indywidualna lamentacja z elementami hymnodycznymi (13.26nn) i prorockimi (14-23.29).102,3 - Ukrycie oblicza oznacza niełaskę u Pana.
102,4 - Szereg obrazów wskazujących na wewnętrzną udrękę Psalmisty (por. Ps 37[36],20; Ps 22[21],16; Ps 109[108],24).
102,7 - Obraz zupełnego osamotnienia i opuszczenia. Sowa - ptakiem nieczystym (Kpł 11,16n).
102,9 - Życzą sobie nawzajem złego, używając imienia nieszczęśliwego jako symbolu kary i nieszczęścia (por. Iz 65,15).
Zobacz psalm
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150
