1 Tm 5,17-6,14

Prezbiterzy
5 17 Prezbiterzy*, którzy dobrze przewodniczą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, najbardziej ci, którzy trudzą się głoszeniem słowa i nauczaniem. 18 Mówi bowiem Pismo: Nie zawiążesz pyska wołowi młócącemu* oraz: Godzien jest robotnik zapłaty swojej*. 19 Przeciwko prezbiterowi nie przyjmuj oskarżenia, chyba że na podstawie dwu albo trzech świadków. 20 Trwających w grzechu upominaj w obecności wszystkich*, żeby także i pozostali przejmowali się lękiem.
Różne zalecenia
21 Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, i wybranych aniołów, abyś tego przestrzegał bez uprzedzeń, nie powodując się w niczym stronniczością. 22 Na nikogo rąk pospiesznie nie wkładaj* ani nie bierz udziału w grzechach cudzych. 23 Siebie samego zachowaj czystym! Samej wody już nie pij, używaj natomiast po trosze wina ze względu na żołądek i częste twe słabości! 24 Grzechy niektórych ludzi są wiadome wszystkim, wyprzedzając wydanie wyroku, za niektórymi zaś idą w ślad*. 25 Podobnie też wiadome są czyny dobre; a i te, które inaczej się przedstawiają, nie mogą pozostać w ukryciu.
Niewolnicy i panowie
6 1 Wszyscy, którzy są pod jarzmem jako niewolnicy, niech własnych panów uznają za godnych wszelkiej czci, ażeby nie bluźniono imieniu Boga i [naszej] nauce. 2 Ci zaś, którzy mają wierzących panów, niechaj ich nie lekceważą z tego powodu, że są braćmi, ale niech im lepiej służą, dlatego że są oni wierzącymi i umiłowanymi jako uczestnicy dobrodziejstwa*. Tych rzeczy nauczaj i do nich zachęcaj!
Wady błędnowierców
3 Jeśli ktoś naucza inaczej i nie trzyma się zdrowych słów Pana naszego Jezusa Chrystusa oraz nauki zgodnej z pobożnością, 4 jest nadęty, niczego nie pojmuje, lecz choruje na dociekania i słowne utarczki. Z nich rodzą się: zawiść, sprzeczka, bluźnierstwa, złośliwe podejrzenia, 5 ciągłe spory ludzi o wypaczonym umyśle i którym brak prawdy - ludzi, którzy uważają, że pobożność jest źródłem zysku. 6 Wielkim zaś zyskiem jest pobożność wraz z poprzestawaniem na tym, co wystarczy. 7 Nic bowiem nie przynieśliśmy na ten świat; nic też nie możemy [z niego] wynieść. 8 Mając natomiast żywność i odzienie, i dach nad głową, bądźmy z tego zadowoleni! 9 A ci, którzy chcą się bogacić, wpadają w pokusę i w zasadzkę* oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. 10 Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się, niektórzy zabłąkali się z dala od wiary i siebie samych przeszyli wielu boleściami.
Zachęta do wiernej służby
11 Ty natomiast, o człowiecze Boży, uciekaj od tego rodzaju rzeczy, a podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością! 12 Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobądź życie wieczne: do niego zostałeś powołany i [o nim] złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków. 13 Nakazuję w obliczu Boga, który ożywia wszystko, i Chrystusa Jezusa - Tego, który złożył* dobre wyznanie za Poncjusza Piłata - 14 ażebyś zachował przykazanie* nieskalane, bez zarzutu aż do objawienia się* naszego Pana, Jezusa Chrystusa.


Przypisy

5,17 - Biskupi lub kapłani pomagający Tymoteuszowi w zarządzaniu Kościołem.
5,18 - "Młócącemu" - Pwt 25,4; 1 Kor 9,9; "zapłaty swojej" - Mt 10,10; Łk 10,7. Sens: zob. 1 Kor 9,13n.
5,20 - Tzn. wobec kolegium prezbiterów.
5,22 - Mowa tu bądź o rozgrzeszaniu, bądź o udzielaniu święceń kapłańskich.
5,24 - Tzn. wyjdą kiedyś na jaw.
6,2 - Możliwy jest potrójny sens: 1. którzy wspólnie uczestniczą w dobrodziejstwie wiary; 2. którzy troszczą się o świadczenie dobrodziejstw; 3. którzy posługę ze strony swych wierzących sług - niewolników - przyjmują jako dobrodziejstwo.
6,9 - Wlg uwyraźnia: "diabła".
6,13 - Dosł.: "zaświadczył".
6,14 - "Przykazanie" - tutaj całą religię chrześcijańską; "objawienia się" - tutaj w drugim przyjściu (paruzji).

Zobacz rozdział