4 ¹⁴ Aleksander*, brązownik, wyrządził mi wiele zła: odda mu Pan według jego uczynków*. ¹⁵ I ty się go strzeż, albowiem sprzeciwiał się bardzo naszym słowom. ¹⁶ W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone! ¹⁷ Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię*, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie [Ewangelii] i żeby wszystkie narody [je] posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. ¹⁸ Wyrwie mię Pan od wszelkiego złego czynu* i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków! Amen. ¹⁹ Pozdrów Pryskę i Akwilę oraz dom Onezyfora! ²⁰ Erast pozostał w Koryncie, a Trofima pozostawiłem w Milecie chorego.