Hi 19

POEMAT
Część pierwsza
DRUGI SZEREG MÓW
Odpowiedź Hioba : Triumf wiary człowieka opuszczonego
Nie dręczcie mnie!
19 1 Hiob na to odpowiedział i rzekł: 2 «Dokąd mnie dręczyć będziecie i gnębić waszymi słowami? 3 Dziesiąty raz mnie znieważacie. Nie wstyd wam nade mną się pastwić? 4 Gdybym naprawdę zbłądził, tkwiłaby we mnie nieprawość. 5 Jeśli naprawdę chcecie triumfować, próbujcie dowieść mi ohydy*.
Bóg mnie poniżył
6 Wiedzcie, że Bóg mnie pognębił, swe sieci rozstawił wokoło*. 7 Gdy krzyknę: "Gwałt" - nie ma echa, "Ratunku!" - ja nie mam prawa. 8 Drogę mi zamknął - nie przejdę; na ścieżkach ciemności roztoczył. 9 Pozbawił mnie całkiem godności, koronę zerwał mi z głowy, 10 wszystko poburzył. Odchodzę. Nadzieję mi podciął jak drzewo.
Najbliżsi zawiedli
11 Zapłonął na mnie swym gniewem, za wroga mnie swego poczytał. 12 Przybyły wszystkie hufce, wytyczyły drogę przeciwko mnie i oblegają mój namiot. 13 Bracia ode mnie uciekli, znajomi stronią ode mnie, 14 najbliżsi zawiedli i domownicy, zapomnieli mnie goście mego domu. 15 Dla moich służebnic jam obcy, stałem się w ich oczach nieznany. 16 Na sługę wołałem bez skutku, me usta musiały go prosić, 17 żonie mój oddech niemiły, i cuchnę własnym dzieciom, 18 gardzą mną nawet podrostki, szydzą, gdy staram się podnieść. 19 Odrazę wzbudzam u bliskich, nastają na mnie kochani. 20 Do skóry, do ciała przylgnęły mi kości, ocaliłem [tylko] ciało moich dziąseł*. 21 Zlitujcie się, przyjaciele, zlitujcie*, gdyż Bóg mnie dotknął swą ręką. 22 Czemu, jak Bóg, mnie dręczycie? Nie syci was wygląd ciała?
Wybawca mój żyje
23 Któż zdoła utrwalić me słowa, potrafi je w księdze* umieścić? 24 Żelaznym rylcem, diamentem, na skale je wyryć na wieki? 25 * Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni. 26 Potem me szczątki skórą odzieje, i ciałem* swym Boga zobaczę*. 27 To właśnie ja Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty.
Dla was On sędzią
28 Powiecie: "Po cóż nalegać? Czyż powód oskarżeń znajdziemy?" 29 Wy sami drżyjcie przed mieczem, bo gniew za grzechy zapłonie. Wiedzcie, że sądy istnieją»*.


Przypisy

19,5 - Wlg: "Ale wy się wynosicie przeciwko mnie i zarzucacie mi niesławę moją".
19,6 - Odpowiedź właściwie ta sama co poprzednio: Bóg jest przeciwko niemu. Napięcie dochodzi do szczytu w obecnym rozdziale.
19,20 - Tekst skażony, różnie popr.; tłumaczenie przypuszczalne.
19,21 - Podstawowym obowiązkiem przyjaciela jest litość, a nie potępianie i doszukiwanie się zaraz grzechu w cierpiącym człowieku. Wystarczy cierpienie zesłane przez Boga. Nie trzeba powiększać go domysłami.
19,23 - Inni popr.: "w brązie wyryć".
19,25 - Wlg: "(25) Wiem bowiem, Odkupiciel mój żyje, a w dzień ostateczny powstanę z ziemi, (26) i znów obleczon będę w skórę moją, i w ciele moim oglądać będę Boga mego, (27) którego ujrzeć mam ja sam, i oczy moje oglądać będą, a nie inny: złożona jest ta nadzieja w zanadrzu moim".
19,26 - Hiob wierzy, że Bóg wróci mu pełne szczęście po przywróceniu ciała. Czy to się stanie po zmartwychwstaniu, czy też jeszcze przed śmiercią, tego dokładnie nie mówi. Inni tłumaczą: "Nawet gdy to (=robactwo) zniszczy moje ciało, bez ciała Boga zobaczę". "Ciałem" - dosł. "z ciała", chodzi tu o pewną narzędziowość. Tekst skażony, różnie poprawiany.
19,29 - Przestroga przed sądem Bożym za fałszywe oskarżenie.

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Załóż konto

Księga Hioba

Hi

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Apostolat Margaretka

Apostolat Margaretka