Jon 1,7
Posłannictwo, bunt i kara
1 7 Mówili też [żeglarze] jeden do drugiego: «Chodźcie, rzućmy losy*, a dowiemy się, z powodu kogo to właśnie nieszczęście [spadło] na nas». I rzucili losy, a los padł na Jonasza.
Ostatnio szukane
w Księdze Jonasza
Jon 1,14-15
1 14 Wołali więc do Pana i mówili*: «O Panie, prosimy, nie dozwól nam zginąć ze względu na życie tego człowieka i nie obciążaj nas odpowiedzialnością za krew niewinną, albowiem Ty jesteś Pan, jak Ci się podoba, tak czynisz». [...]
Jon 2,5-10
2 5 Rzekłem do Ciebie: Wygnany daleko od oczu Twoich, <jakże choć tyle osiągnę, by móc> wejrzeć na Twój święty przybytek? [...]
Jon 3,1-4,11
3 1 Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: [...]
Polecamy
Ruch Czystych Serc