Mk 14,12-17
Przypisy
14,12 - Por. Mt 26,17nn; Łk 22,7-13.14,15 - Tzn. zaopatrzona w dywany lub niskie sofy, na których spoczywano dokoła stołu.
14,17 - Por. Mt 26,20-25; Łk 22,21nn; J 13,18.21-30.
6 5 I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. [...]
3 17 dalej Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges*, to znaczy synowie gromu; [...]
7 33 On wziął go na bok, osobno od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka*;