Pwt 33

OSTATNIE POLECENIA MOJŻESZA
Błogosławieństwo Mojżesza
33 1 Oto błogosławieństwo, które wypowiedział Mojżesz, mąż Boży, nad Izraelitami, przed swoją śmiercią: 2 Rzekł: Pan przyszedł z Synaju i z Seiru dla nich wzeszedł*, zabłysnął z góry Paran, przybywa z Meriba po Kadesz, w prawicy ogień płonący*. 3 On kocha swój lud. Wszyscy Jego święci* są w Jego* ręku. U nóg Twoich oni usiedli, słowa Twoje przyjmują. 4 Mojżesz dał nam Prawo - dziedzictwo społeczności Jakuba. 5 Był Król w Jeszurunie*, gdy się zeszli książęta narodu, zgromadziły się pokolenia Jakuba. 6 Niech żyje Ruben, niech nie umiera, niech żyje, choć liczbą niewielki*. 7 To powiedział do Judy: Usłysz, Panie, głos Judy, doprowadź go do jego ludu, niech Twoje ręce go obronią, bądź dlań obroną od wrogów. 8 Do Lewiego powiedział: Twoje tummim i urim są dla oddanego ci męża, wypróbowałeś* go w Massa, spierałeś się z nim u wód Meriba. 9 O ojcu swym on mówi i o matce: «Ja ich nie widziałem», nie zna już swoich braci, nie chce rozpoznać swych dzieci*. Tak słowa Twego strzegli, przymierze Twoje zachowali. 10 Niech nakazów Twych uczą Jakuba, a Prawa Twego - Izraela, przed Tobą* palą kadzidło, na Twoim ołtarzu - całopalenia*. 11 Moc jego, Panie, błogosław, a dzieła rąk jego przyjmij, złam biodra jego nieprzyjaciół i tych, co go nienawidzą, by nie powstali. 12 Do Beniamina powiedział: Umiłowany przez Pana, bezpiecznie u Niego zamieszka, u Niego, który zawsze będzie go bronił, odpocznie w Jego ramionach. 13 Do Józefa* powiedział: Jego ziemia - błogosławiona przez Pana, przez bogactwo niebios, przez rosę, przez źródła otchłani podziemnej, 14 przez bogactwo darów słońca, przez bogactwo plonów miesięcy, 15 przez skarby z gór starożytnych, przez bogactwo odwiecznych pagórków, 16 przez bogactwo z ziemi i plonów, łaska Mieszkańca Krzaku*: dzieła Jego* na głowie Józefa, na skroni księcia* swych braci. 17 Oto Jego byk pierworodny - cześć Jemu! Jego rogi - rogami bawołu, bije nimi narody aż po krańce ziemi. Oto miriady Efraima, oto tysiące Manassesa. 18 Do Zabulona powiedział: Zabulonie, ciesz się na twoich wyprawach, i ty Issacharze*, w twoich namiotach. 19 Zwołują narody na górę*, by złożyć tam prawe ofiary; gdyż z bogactwa morza będą korzystać i ze skarbów w piasku ukrytych. 20 Do Gada powiedział: Szczęśliwy, kto da miejsce Gadowi! Odpoczywa jak lwica, rozdarł ramię i głowę. 21 Rzeczy najlepszych pożąda dla siebie, pragnie działu dowódcy; chce kroczyć na czele narodu. Sprawiedliwość Pana wypełnił i Jego sądy nad Izraelem. 22 Do Dana powiedział: Dan jest lwiątkiem, które się rzuca z Baszanu. 23 Do Neftalego powiedział: Neftali łaską nasycony, pełen jest błogosławieństw Pana, morze i południe posiądzie. 24 Do Asera powiedział: Aser błogosławiony wśród synów, niech będzie kochany przez braci, niech kąpie nogę w oliwie*. 25 Twe zawory* z żelaza i brązu, jak dni twoje moc twoja trwała. 26 Do Boga Jeszuruna* nikt niepodobny, by tobie pomóc, cwałuje po niebie, po obłokach, w swym majestacie. 27 Zwycięzcą jest Bóg odwieczny. Zniża swą broń* - On od wieków, by odpędzić wroga przed tobą; to On woła: Wyniszcz! 28 Izrael zamieszkał bezpiecznie, na osobności jest źródło Jakuba*, na ziemi zboża i moszczu, niebiosa zsyłają mu rosę. 29 Izraelu, tyś szczęśliwy, któż tobie podobny? Narodzie, zbawiony przez Pana, Obrońca twój tobie pomaga, błogosławi zwycięski twój miecz. Wrogowie słabną przed tobą, ty zaś wyniosłość ich depczesz.


Przypisy

33,2 - "Wzeszedł" - jak słońce wschodzi zza dalekich gór, tak Bóg ukazuje się Izraelowi jako wybawiciel po nocy niewoli. Tekst w. 2n sporny. "Płonący" - inni popr.: "z Nim tysiące wybranych, kroczących po Jego prawicy".
33,3 - "Święci" - odnosi się do Izraelitów jako wybranych do służby Bożej; "Jego" - popr. wg przekł. staroż.; hebr.: "w twoim ręku".
33,5 - Zob. przypis do Pwt 32,15.
33,6 - Inni popr. za LXX: "niech będzie liczny".
33,8 - Por. Lb 20,1-13.
33,9 - Tzn. Boga ukochał ponad wszystko. Por. Wj 32,25-29; Lb 25,7-13.
33,10 - "Tobą" - dosł.: "wobec Twych nozdrzy"; "całopalenia" - dosł.: "doskonałe ofiary".
33,13 - Pokolenia Efraima i Manassesa, synów Józefa, były pośród pokoleń północnych najmocniejsze.
33,16 - "Mieszkaniec Krzaku" - opisowe określenie Jahwe (Wj 3). "Dzieła Jego" - inni tłum.: "niech zstąpi". "Księcia" - Wlg: "Nazarejczyka" (por. Rdz 49,26; Lb 6,1); nasuwa się tłumaczenie "poświęconego wśród braci".
33,18 - Występuje łącznie z Zabulonem ze względu na ścisłą z nim łączność.
33,19 - Chodzi o Karmel (por. 1 Krl 18,20).
33,24 - Jego ziemia wyda nadmiar oliwy.
33,25 - Aser ma niezdobyte twierdze.
33,26 - Zob. Pwt 32,15.
33,27 - Tzn. udziela pomocy.
33,28 - Inni popr.: "samotnie mieszka Jakub-El" (nazwa teoforyczna).

Zobacz rozdział

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Księga Powtórzonego Prawa

Pwt

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Zmieniamy świat na bardziej chrześcijański

Zmieniamy świat na bardziej chrześcijański