Pwt 22:13-17

KODEKS DEUTERONOMICZNY
W trosce o świętość małżeństwa
22 13 Jeśli ktoś poślubi żonę, zbliży się do niej, a potem ją znienawidzi, 14 zarzucając jej złe czyny, i zniesławi ją mówiąc: «Poślubiłem tę kobietę, a zbliżywszy się do niej, nie znalazłem u niej oznak dziewictwa*», 15 wtedy ojciec i matka młodej kobiety zaniosą dowody jej dziewictwa do bramy, do starszych miasta. 16 Ojciec młodej kobiety odezwie się do starszych: «Dałem swą córkę temu człowiekowi za żonę, a on ją znienawidził. 17 Oto zarzuca jej złe czyny, mówiąc: "Nie znalazłem u córki twej oznak dziewictwa". A oto są dowody dziewictwa mej córki» i rozłoży tkaninę przed starszymi miasta.


Przypisy

22,14 - Dziewictwo było i jest warunkiem zawarcia małżeństwa u wielu ludów Bliskiego Wschodu. Rodzice więc przechowywali dowody dziewictwa córki w chwili zaślubin (zob. Pwt 22,17).

Zobacz rozdział