Pwt 30,6-8.11-14

MOWY KOŃCOWE
Powrót z niewoli
30 6 Pan, Bóg twój, dokona obrzezania twego serca* i serca twych potomków, żebyś miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, po to, abyś żył. 7 Wszystkie te przekleństwa ześle Pan, Bóg twój, na twoich wrogów i na tych, którzy cię nienawidzą i będą prześladować. 8 Ty znowu będziesz słuchał głosu Pana, wypełniając wszystkie polecenia, które ja tobie dziś daję. 11 Polecenie to bowiem, które ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem*. 12 Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: «Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je». 13 I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: «Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je». 14 Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić*.


Przypisy

30,6 - Tzn. Bóg sam udzieli łaski nawróconemu Izraelowi do wypełniania przykazań. Por. Jr 4,4.
30,11 - Por. Hi 28; Ps 119[118].
30,14 - Por. Rz 10,6nn.

Zobacz rozdział