So 3,16-20
Przypisy
3,17 - Popr. wg LXX; hebr.: "będzie milczeć".3,18 - Tekst skażony. Słowa w <> wg LXX.
3,19 - Aluzja do wygnańców izraelskich, którzy podzielili los niewoli babilońskiej. Niektórzy poprawiają ostatni wiersz: "gdy dokonam odnowy".
2 14 I będą się wylegiwać w jej obrębie stada, wszelkie rodzaje zwierząt: tak pelikan, jak jeż zanocują na głowicach jej kolumn. Sowa zaświszcze w otworze okna, a kruk będzie na progu, bo cedrowe obicie zostanie zerwane*.
3 7 Mówiłem: «Bój się Mnie jednak, przyjmij pouczenie! A tak nie zniknie sprzed jej oczu* wszystko to, za co ją ukarałem». Ale oni się pospieszyli znieprawić wszystkie swoje czyny.
2 15 Oto wrzaskliwe miasto, które bezpiecznie mieszkało, które mówiło w swym sercu: «Ja, i nikt więcej!» Jakże stało się pustkowiem, legowiskiem dzikich zwierząt? Każdy, kto obok niego przechodzić będzie, zagwiżdże i ręką potrząśnie.