So 3,16-20
Przypisy
3,17 - Popr. wg LXX; hebr.: "będzie milczeć".3,18 - Tekst skażony. Słowa w <> wg LXX.
3,19 - Aluzja do wygnańców izraelskich, którzy podzielili los niewoli babilońskiej. Niektórzy poprawiają ostatni wiersz: "gdy dokonam odnowy".
2 13 I wyciągnie On rękę* na północ, i zniszczy Asyrię, i obróci Niniwę w pustkowie, w suchy step, jak pustynię.
3 17 Pan, twój Bóg jest pośród ciebie, Mocarz - On zbawi, uniesie się weselem nad tobą, odnowi swą miłość*, wzniesie okrzyk radości,
3 16 Owego dnia powiedzą Jerozolimie: «Nie bój się, Syjonie! Niech nie słabną twe ręce!»