Syr 14

Bogaty i ubogi
14 1 Szczęśliwy mąż, który nie potknął się ustami i nie jest przybity smutkiem grzechów. 2 Szczęśliwy, którego własna dusza nie potępia i kto nie stracił swojej nadziei.
Zazdrość i skąpstwo*
3 Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem, a sknerze na co pieniądze? 4 Ten, który gromadzi od ust sobie odejmując, dla innych gromadzi, a z jego dostatków inni wystawnie żyć będą. 5 Kto jest zły dla siebie, czyż będzie dobry dla innych? - nie ucieszy się on swoimi pieniędzmi. 6 Nie ma gorszego człowieka niż ten, który jest sknerą dla siebie samego, i to jest odpłatą za jego przewrotność: 7 jeśli coś dobrego zrobi, przez zapomnienie to uczyni, a na ostatek okaże swą przewrotność. 8 Zły jest, kto zazdrosnym okiem patrzy, odwraca oblicze i z góry spogląda na innych. 9 Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada, a niegodziwa przewrotność wysusza duszę. 10 Oko złe zazdrości chleba, i brakuje go na jego stole. 11 Synu, stosownie do swej zamożności, staraj się o siebie, a ofiary Panu godnie przynoś! 12 Pamiętaj, że śmierć nie zwleka, a przymierze Szeolu nie zostało ci odkryte*. 13 Zanim umrzesz, czyń dobrze przyjacielowi i według swej możności wydobądź coś i daj mu! 14 * Nie pozbawiaj się dobra dzisiejszego, a przedmiot szlachetnego pożądania niech cię nie mija! 15 Czyż zostawisz drugiemu owoc swoich prac i trudy twoje na podział losem? 16 Dawaj, bierz i staraj się o rozrywki dla siebie, albowiem w Szeolu na próżno szukać przyjemności. 17 Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie, i to jest odwieczne prawo: «Na pewno umrzesz». 18 Jak gęste liście na bujnym drzewie, jedne spadają, a drugie wyrastają, podobnie pokolenia ciała i krwi, jedno umiera a drugie się rodzi. 19 Każde dzieło podlegające zepsuciu przepadnie i razem z nim pójdzie jego wykonawca.
Szczęście mędrca
20 Szczęśliwy mąż, który się ćwiczy w mądrości i który się radzi swego rozumu, 21 który rozważa drogi jej w swym sercu i zastanawia się nad jej ukrytymi sprawami*. 22 Wyjdź za nią jak tropiciel i na drogach jej przygotuj zasadzkę! 23 Kto zaglądać będzie przez jej okna, kto słucha przy jej drzwiach; 24 kto zamieszka blisko jej domu i wbije kołek w jej ściany*; 25 kto postawi namiot swój przy jej boku - ten zajmie miejsce w szczęśliwym mieszkaniu, 26 postawi swe dzieci pod jej dachem i pod jej gałęziami będzie przebywał. 27 Ona zasłoni go przed żarem i odpoczywać będzie w jej chwale.


Przypisy

3 - Por. Koh 5,9; Koh 6,2.12 - Tzn. Dekret Boży, wyznaczający czas, kiedy ktoś ma umrzeć.
14 - Por. Koh 2,24; Koh 8,15; Koh 9,7-10; Koh 11,9n.
21 - Por. Ps 119[118].
24 - Tak blisko zajmie miejsce, że kołek, do którego się wiąże sznury namiotu, wbije w ścianę domu, gdzie mieszka mądrość.

Zobacz rozdział

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Mądrość Syracha

Syr

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Katolicki Dwumiesięcznik Ewangelizacyjny

Katolicki Dwumiesięcznik Ewangelizacyjny