41 2 O, śmierci, dobry jest twój wyrok dla człowieka biednego i pozbawionego siły, dla starca zgrzybiałego, nękanego troskami o wszystko, zbuntowanego, i tego, co stracił cierpliwość.
38 16 Synu, wylewaj łzy nad zmarłym i jako bardzo cierpiący zacznij lament, według tego, co mu przystoi*, pochowaj ciało i nie lekceważ jego pogrzebu! [...]
5 10 Twardo stój przy swym przekonaniu i jedno miej tylko słowo! [...]