Syr 13,18-14,19

Bogaty i ubogi
13 18 Jakiż pokój być może między hieną a psem i jakiż pokój być może między bogatym a ubogim? 19 Dziki osioł na pustyni jest żerem dla lwów, a biedni są łupem dla bogatego. 20 Jak obrzydliwością jest dla pysznego pokora, tak obmierzłym dla bogatego jest biedny. 21 Kiedy bogaty się potknie, przyjaciele go podeprą, kiedy biedny upadnie, odepchną go nawet przyjaciele. 22 Gdy bogaty wpadnie w nieszczęście, wielu ma takich, którzy mu pomogą, gdy wstrętnie mówić będzie, jeszcze uniewinniać go będą. Gdy natomiast biedny w nieszczęście wpadnie, będą go ganili, a gdy mówić będzie mądrze, nie znajdzie uznania. 23 Gdy bogaty przemówi, wszyscy zamilkną i mowę jego wynosić będą pod obłoki. Gdy biedny przemówi, spytają: «Któż to taki?», a jeśliby się potknął, całkiem go obalą. 24 To bogactwo jest dobre, które jest bez grzechu, a ubóstwo jest złem w ustach bezbożnego. 25 Serce człowieka zmienia jego twarz, raz na dobro, to znów na zło.
14 1 Szczęśliwy mąż, który nie potknął się ustami i nie jest przybity smutkiem grzechów. 2 Szczęśliwy, którego własna dusza nie potępia i kto nie stracił swojej nadziei.
Zazdrość i skąpstwo*
3 Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem, a sknerze na co pieniądze? 4 Ten, który gromadzi od ust sobie odejmując, dla innych gromadzi, a z jego dostatków inni wystawnie żyć będą. 5 Kto jest zły dla siebie, czyż będzie dobry dla innych? - nie ucieszy się on swoimi pieniędzmi. 6 Nie ma gorszego człowieka niż ten, który jest sknerą dla siebie samego, i to jest odpłatą za jego przewrotność: 7 jeśli coś dobrego zrobi, przez zapomnienie to uczyni, a na ostatek okaże swą przewrotność. 8 Zły jest, kto zazdrosnym okiem patrzy, odwraca oblicze i z góry spogląda na innych. 9 Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada, a niegodziwa przewrotność wysusza duszę. 10 Oko złe zazdrości chleba, i brakuje go na jego stole. 11 Synu, stosownie do swej zamożności, staraj się o siebie, a ofiary Panu godnie przynoś! 12 Pamiętaj, że śmierć nie zwleka, a przymierze Szeolu nie zostało ci odkryte*. 13 Zanim umrzesz, czyń dobrze przyjacielowi i według swej możności wydobądź coś i daj mu! 14 * Nie pozbawiaj się dobra dzisiejszego, a przedmiot szlachetnego pożądania niech cię nie mija! 15 Czyż zostawisz drugiemu owoc swoich prac i trudy twoje na podział losem? 16 Dawaj, bierz i staraj się o rozrywki dla siebie, albowiem w Szeolu na próżno szukać przyjemności. 17 Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie, i to jest odwieczne prawo: «Na pewno umrzesz». 18 Jak gęste liście na bujnym drzewie, jedne spadają, a drugie wyrastają, podobnie pokolenia ciała i krwi, jedno umiera a drugie się rodzi. 19 Każde dzieło podlegające zepsuciu przepadnie i razem z nim pójdzie jego wykonawca.


Przypisy

3 - Por. Koh 5,9; Koh 6,2.12 - Tzn. Dekret Boży, wyznaczający czas, kiedy ktoś ma umrzeć.
14 - Por. Koh 2,24; Koh 8,15; Koh 9,7-10; Koh 11,9n.

Zobacz rozdział

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Załóż konto

Mądrość Syracha

Syr

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Przybliżamy Kościół światu i świat Kościołowi

Przybliżamy Kościół światu i świat Kościołowi