Tb 13,9-13

Hymn dziękczynny Tobiasza*
13 9 Uwielbiam Boga mego, a dusza moja - Króla Niebios, i będzie się radować z majestatu Jego. 10 Niech wszyscy wołają i wysławiają Go w Jerozolimie; Jerozolimo - miasto święto! On ześle karę za czyny twych synów i znowu zmiłuje się nad synami sprawiedliwych. 11 Wysławiaj Pana godnie i chwal Króla wieków, aby znów odbudował twój namiot z radością. 12 Oby rozradował w tobie pojmanych i umiłował w tobie wszystkich nieszczęśliwych we wszystkich pokoleniach na wieki. 13 Wspaniałe światło promieniować będzie na wszystkie krańce ziemi. Liczne narody przyjdą do ciebie z daleka i mieszkańcy wszystkich krańców ziemi do świętego twego imienia. Dary mają w swych rękach dla Króla niebios. Z pokolenia na pokolenie oddawać ci będą chwałę, a imię "Wybranej" przejdzie na przyszłe pokolenia*.


Przypisy

13,1 - Kantyk Tobiasza (por. Wj 15; Jdt 16; Jon 2; Łk 1,46-55) składa się z dwóch części: Pierwsza: wiersze 1-8 - jest hymnem dziękczynnym. Druga: wiersze 9-17 - wyraża tęsknotę wygnańców za nową Jerozolimą.
13,13 - Por. Iz 60,1-22; Ap 21,23-26.

Powiązane utwory

Kantyk Tobiasza Michał Kłos - Tb 13,9-18

Błogosławcie Pana, wywyższajcie Króla wieków ks. Ireneusz Pawlak - Tb 13,2.7-9

Exsultate Deo - 1-głosowy

Zobacz rozdział