5 ¹⁸ A matka jego zapłakała i powiedziała do Tobiasza: «Po coś ty właściwie wysłał moje dziecko? Czyż nie był on podporą naszą, będąc stale z nami? ¹⁹ Niechby pieniądze nie połączyły się z pieniędzmi, lecz stały się okupem za nasze dziecko*. ²⁰ Co dane nam jest przez Pana do życia, to nam przecież wystarczy». ²¹ A on jej odpowiedział: «Nie martw się! Nasze dziecko pójdzie w drogę zdrowe i zdrowe powróci do nas, a oczy twoje zobaczą ten dzień, w którym on zdrów przyjdzie do ciebie. ²² Nie martw się i nie lękaj o niego, siostro*! Towarzyszy mu bowiem dobry anioł, więc będzie miał szczęśliwą podróż i wróci zdrowy». ²³ I przestała płakać.