Za 12,6-14,9
MESJASZ - CZASY OSTATECZNE
Ocalenie Jerozolimy i nawrócenie ludu
13 1 * W owym dniu wytryśnie źródło, dostępne dla domu Dawida i dla mieszkańców Jeruzalem, na obmycia grzechu i zmazy. 2 Wówczas - wyrocznia Pana Zastępów - wyniszczę imiona bożków w kraju, aby już nikt o nich nie wspomniał. I wypędzę z kraju wróżbitów i ducha nieczystego. 3 A jeśli wystąpi ktoś jako prorok, wówczas ojciec i matka, rodzice jego, powiedzą mu: «Nie możesz pozostać przy życiu, bo głosisz kłamstwa w imię Pana». I ojciec z matką, jego rodzice, przebiją go, gdyby prorokował. 4 Wówczas prorocy będą okryci pogardą za swoje widzenia prorockie; i nie będą już więcej nosić płaszcza z sierści w celu okłamywania. 5 Każdy będzie mówił: «Nie jestem prorokiem, ale rolnikiem, od młodości trudnię się uprawą roli». 6 A gdy go ktoś zapyta: «Cóż to za rany* masz na twoim ciele?»* Wówczas odpowie: «Tak mnie pobito w domu moich najmilszych»*.
Śmierć pasterza i sąd nad trzodą
Ostateczna walka - wywyższenie Jerozolimy*
Przypisy
12,6 - Obraz pierwotny por. Ab 18; hebr. dodaje zbędne: "Jeruzalem".12,8 - Por. 2 Sm 14,17.20.
12,10 - "Ducha pobożności" (dosł.: "łaski i przebłagania") - tzn. będą się Bogu podobać i prosić Go. Prawdziwa więc skrucha jest dziełem łaski Bożej; "na tego" - popr. wg gr.; hebr.: "na Mnie". Sens mesjański: por. J 19,37; Ap 1,7.
12,11 - Aluzja do śmierci Jozjasza. Por. 2 Krl 23,29; 2 Krn 35,20-25; Jr 22,10.18.
12,12 - Por. 2 Sm 5,14. Okolicznik "oddzielnie", powtarzający się parokrotnie, nawiązuje do zwyczajów orientalnych (por. Jl 2,16; 2 Krn 35,25) i jest może nadto aluzją do liczebności tych rodzin po wygnaniu.
12,13 - Por. Lb 3,21.
13,1 - Woda do rytualnych oczyszczeń (por. Lb 8,7) - obraz duchowego oczyszczenia w czasach mesjańskich; por. Iz 58,11; Ez 47,1-12; Jl 4,18; J 4,10; J 7,38n. O kulcie bożków por. Oz 2,19.
13,6 - "Rany" - samokaleczenie w ekstazie u fałszywych proroków; por. 1 Krl 18,28; "na twoim ciele" - dosł.: "między rękami"; "tak mnie pobito..." - tzn. raczej przyzna się on do złego życia w rodzinie niż do imienia proroka.
13,7 - Groźba pod adresem trzody - warstw kierowniczych i prostego ludu - że utraci dobrego pasterza. Mesjański sens stwierdza Mt 26,31.
14,1 - (Za 14,1-6) - Eschatologiczna walka o Jerozolimę i sąd (por. Ez 38,7-39,20; Jl 4,2). Obraz jest apokaliptyczny, stąd opis zmian w otaczającym świecie. Nie trzeba ich brać dosłownie.
14,4 - Por. Ez 11,23.
14,5 - "Asal" - inni popr.: "Jasol" lub "Ge-Hinnom"; "święci" - tutaj aniołowie (por. 2 Krl 6,16n).
14,6 - Tekst popr. wg LXX. Inni zamiast "ani" tłum. "lecz".
14,8 - Symbol błogosławieństwa Bożego; por. Ez 47,1-12.
14,9 - Bóg Izraela uznany królem całego świata; por. Ps 22[21],21; Iz 2,11.17; Ml 1,11-14; Ap 11,15.