Jerozolima
2 Krn 1,4
Jednakże Arkę Bożą przeniósł Dawid z Kiriat-Jearim na miejsce przez siebie przygotowane dla niej, rozbił bowiem dla niej namiot w Jerozolimie .
2 Krn 1,13
Odszedł wówczas Salomon z wyżyny, która jest w Gibeonie, sprzed Namiotu Spotkania do Jerozolimy i panował nad Izraelem.
2 Krn 1,14
Powiększył następnie Salomon liczbę rydwanów oraz jezdnych, tak że miał tysiąc czterysta rydwanów i dwanaście tysięcy jezdnych. Rozmieścił ich w miastach rydwanów i przy królu w Jerozolimie *.
2 Krn 1,15
Złożył zaś król srebra i złota w Jerozolimie jak kamieni, co do ilości - jak sykomor w Szefeli, jeśli chodzi o ich liczbę.
2 Krn 2,6
Przyślij mi teraz mądrego człowieka, aby umiał wyrabiać przedmioty ze złota i srebra, z brązu i żelaza, z purpury, karmazynu i fioletowej purpury, aby umiał rzeźbić, razem z artystami, którzy są ze mną w Judzie i w Jerozolimie , których przygotował mój ojciec Dawid.
2 Krn 2,15
My zaś będziemy wycinać drzewa z Libanu stosownie do twej potrzeby i sprowadzimy je morzem na tratwach do Jafy, ty zaś każesz je dostarczyć do Jerozolimy ».
2 Krn 3,1
Wreszcie Salomon zaczął budować dom Pański w Jerozolimie na górze Moria, która została wskazana jego ojcu Dawidowi, w miejscu, jakie przygotował Dawid na klepisku Ornana Jebusyty*.
2 Krn 5,2
Wtedy też Salomon zwołał starszyznę Izraela i wszystkich naczelników pokoleń, przywódców rodów Izraelitów do Jerozolimy , na przeniesienie Arki Przymierza Pańskiego z Miasta Dawidowego, czyli z Syjonu.
2 Krn 6,6
Ale wybrałem Jerozolimę , aby tam było moje Imię, i obrałem Dawida, aby był nad moim ludem izraelskim".
2 Krn 8,6
Baalat i wszystkie miasta spichlerzy, które należały do Salomona, i wszystkie miasta rydwanów oraz miasta konnicy, wszystko to, co podobało się Salomonowi wybudować w Jerozolimie i na Libanie oraz w każdym kraju będącym pod jego władzą.
2 Krn 9,1
Również i królowa Saby, usłyszawszy rozgłos o Salomonie, przybyła, aby przez roztrząsanie trudnych zagadnień osobiście przekonać się w Jerozolimie o [mądrości] Salomona. [Przybyła] ze świetnym orszakiem i wielbłądami dźwigającymi wonności i bardzo dużo złota oraz drogocennych kamieni. Następnie przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co postanowiła.
2 Krn 9,25
Miał więc Salomon cztery tysiące przegród dla koni i rydwanów oraz dwanaście tysięcy jezdnych. Rozmieścił ich w miastach rydwanów i przy królu w Jerozolimie .
2 Krn 9,27
Srebra zaś król złożył w Jerozolimie tyle, ile kamieni, a cedrów - ile sykomor na Szefeli.
2 Krn 9,30
Królował zatem Salomon w Jerozolimie nad całym Izraelem w ciągu czterdziestu lat.
2 Krn 10,18
Gdy zaś król Roboam wysłał Hadorama, który był przełożonym robotników pracujących przymusowo, Izraelici ukamienowali go, tak iż umarł. Wobec tego król Roboam pospieszył się, aby wsiąść na rydwan i uciec do Jerozolimy .
2 Krn 11,1
* Roboam, przybywszy do Jerozolimy , zebrał pokolenie Judy i Beniamina, to jest sto osiemdziesiąt tysięcy wyborowych wojowników, aby wszcząć wojnę z Izraelem o przywrócenie władzy królewskiej Roboamowi.
2 Krn 11,5
Roboam osiadł w Jerozolimie i wybudował umocnione twierdze w Judzie.
2 Krn 11,14
Lewici opuszczali swoje pastwiska i posiadłości, a szli do Judy, do Jerozolimy , ponieważ Jeroboam wraz z synami odsunął ich od kapłaństwa Pańskiego.
2 Krn 11,16
Przybywali więc do Jerozolimy za lewitami ze wszystkich pokoleń izraelskich ci, którzy oddawali swe serce szukaniu Pana, Boga Izraela, aby składać ofiary Panu, Bogu swych ojców.
2 Krn 12,2
W piątym roku [panowania] króla Roboama nadciągnął Sziszak, król egipski, przeciw Jerozolimie , albowiem [mieszkańcy jej] okazali niewierność wobec Pana.
2 Krn 12,4
I zdobył on warowne miasta Judy i doszedł aż do Jerozolimy .
2 Krn 12,5
Wtedy to prorok Szemajasz udał się do Roboama i książąt judzkich, którzy się wycofali przed Sziszakiem do Jerozolimy , i rzekł im: «Tak mówi Pan: Wyście mnie opuścili i Ja także was opuszczam, [oddając] w ręce Sziszaka».
2 Krn 12,7
Widząc ich upokorzenie, Pan skierował te słowa do Szemajasza: «Ponieważ upokorzyli się, nie zniszczę ich i ześlę niebawem ocalenie, i mego gniewu nie wyleję na Jerozolimę za pośrednictwem Sziszaka.
2 Krn 12,9
Nadciągnął więc król egipski, Sziszak, przeciw Jerozolimie i zabrał kosztowności świątyni Pańskiej oraz kosztowności pałacu królewskiego; wszystko to zabrał. Zabrał również złote tarcze, które sporządził Salomon.
2 Krn 12,13
Umocnił się więc król Roboam w Jerozolimie i panował. Kiedy został królem, miał lat czterdzieści jeden, a siedemnaście lat panował w Jerozolimie , w mieście, które wybrał Pan ze wszystkich pokoleń izraelskich, aby tam umieścić swe Imię. Jego matce było na imię Naama, Ammonitka.
2 Krn 13,2
Trzy lata królował w Jerozolimie . Jego matce było na imię Maaka*, córka Uriela z Gibea. Między Abiaszem a Jeroboamem trwała walka.
2 Krn 14,14
Uderzyli także na zagrody bydła, uprowadzając mnóstwo owiec i wielbłądów, a potem wrócili do Jerozolimy .
2 Krn 15,10
Zgromadzili się więc w Jerozolimie w trzecim miesiącu piętnastego roku panowania Asy.
2 Krn 17,13
Posiadał on liczną służbę w miastach judzkich i załogę dzielnych wojowników w Jerozolimie .
2 Krn 19,1
Król judzki, Jozafat, zdrów i cały wracał do Jerozolimy , do domu.