Mdr 2,10

Udręczmy sprawiedliwego biedaka, nie oszczędźmy wdowy ani wiekowej siwizny starca nie uczcijmy!

Mdr 2,12

Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego , bo nam niewygodny*: sprzeciwia się naszym sprawom, zarzuca nam łamanie prawa, wypomina nam błędy naszych obyczajów.

Mdr 2,16

Uznał nas za coś fałszywego i stroni od dróg naszych jak od nieczystości. Kres sprawiedliwych ogłasza za szczęśliwy i chełpi się Bogiem jako ojcem.

Mdr 2,18

Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym, Bóg ujmie się za nim i wyrwie go z ręki przeciwników*.

Mdr 3,1

A dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka*.

Mdr 3,10

A bezbożni poniosą karę stosownie do zamysłów, bo wzgardzili sprawiedliwym i odstąpili od Pana:

Mdr 4,7

A sprawiedliwy , choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek.

Mdr 4,16

Sprawiedliwy umarły potępia żyjących bezbożnych, i dopełniona wcześnie młodość - leciwą starość nieprawego.

Mdr 5,1

Wtedy sprawiedliwy * stanie z wielką śmiałością przed tymi, co go uciskali i mieli w pogardzie jego trudy.

Mdr 5,15

A sprawiedliwi żyją na wieki; zapłata ich w Panu i staranie o nich u Najwyższego.

Mdr 9,12

I będą przyjemne dzieła moje, będę rozsądzał lud Twój sprawiedliwie i stanę się godnym tronu mego ojca.

Mdr 10,4

Zatopioną z jego winy ziemię Mądrość znowu ocaliła, na lichym drewnie sterując Sprawiedliwym *.

Mdr 10,5

Gdy przyszło pomieszanie narodów za przewrotną zmowę, ona uznała Sprawiedliwego *, zachowała go nienagannym przed Bogiem i zachowała mocnym mimo jego litości dla dziecka.

Mdr 10,6

Gdy przyszła zatrata na bezbożnych, ona wybawiła Sprawiedliwego *, gdy zbiegł przed ogniem na Pięć Miast spadającym.

Mdr 10,10

Ona Sprawiedliwego *, co zbiegł przed gniewem brata, po drogach prostych powiodła; ukazała mu Boże królestwo i dała znajomość rzeczy świętych*. W mozołach mu poszczęściła i pomnożyła owoc jego trudów.

Mdr 10,13

Nie opuściła Sprawiedliwego *, gdy go zaprzedano, ale go wybawiła od grzechu.

Mdr 10,20

Wzięli więc sprawiedliwi łupy z bezbożnych i opiewali, Panie, święte imię Twoje, i sławili zgodnie zwycięską Twą rękę.

Mdr 11,14

Którego bowiem niegdyś kazali wyrzucić, a potem z drwiną odprawili - tego podziwiali u końca wydarzeń*, paleni pragnieniem odmiennym niż sprawiedliwi .

Mdr 12,9

Mogłeś wydać bezbożnych sprawiedliwym w bitwie lub naraz wygubić przez bestie okrutne czy też wyrokiem bezlitosnym.

Mdr 12,13

Ani bowiem nie ma oprócz Ciebie boga, co ma pieczę nad wszystkim, abyś miał dowodzić, że nie sądzisz niesprawiedliwie ,

Mdr 12,15

Tyś sprawiedliwy i rządzisz wszystkim sprawiedliwie : skazać kogoś, kto nie zasłużył na karę, uważasz za niegodne Twojej potęgi.

Mdr 12,19

Nauczyłeś lud swój tym postępowaniem, że sprawiedliwy powinien być dobrym dla ludzi. I wlałeś synom swym wielką nadzieję, że po występkach dajesz nawrócenie.

Mdr 16,17

A co najdziwniejsze, ogień się wzmagał w wodzie, która wszystko gasi*, bo świat ujmuje się za sprawiedliwymi .

Mdr 16,23

i że potem, by się sprawiedliwi mogli pożywić, zapomniał on nawet swojej własnej mocy.

Mdr 18,7

I lud Twój wyczekiwał ocalenia sprawiedliwych , a zatraty wrogów.

Mdr 18,20

Także na sprawiedliwych przyszła próba śmierci*, doszło na pustyni do zagłady wielu, ale gniew ten nie był długotrwały.

Mdr 19,4

Sprawiedliwy los pchał ich ku tej ostateczności i przywiódł do zapomnienia o tym, co się stało, by dopełnili kary, której brakowało plagom,

Mdr 19,17

Poraziła ich też ślepota*, jak tamtych u drzwi sprawiedliwego *, kiedy nieprzenikniona ciemność ich otoczyła i każdy szukał drogi do drzwi swoich.