Lm 3,17-26

SKARGA I POCIECHA
Pod ręką Bożą
Waw.
3 17 Pozbawiłeś mą duszę spokoju, zapomniałem o szczęściu. 18 I rzekłem: «Przepadła moc moja i ufność moja do Pana».
Jeszcze jest nadzieja
Zain.
19 Wspomnienie udręki i nędzy - to piołun i trucizna; 20 stale je wspomina, rozważa* we mnie dusza. 21 Biorę to sobie do serca, dlatego też ufam:
Chet.
22 Nie wyczerpała się* litość Pana, miłość nie zgasła. 23 Odnawia się ona co rano: ogromna Twa wierność. 24 «Działem mym Pan» - mówi moja dusza, dlatego czekam na Niego.
Polegać na Bogu
Tet.
25 Dobry jest Pan dla ufnych, dla duszy, która Go szuka. 26 Dobrze jest czekać* w milczeniu ratunku od Pana.


Przypisy

3,20 - Wyraz różnie odczytywany, np. "pogrąża się", "wije się".
3,22 - Tekst popr.; hebr. ma "żeśmy nie pomarli", co zachowuje Wlg.
3,26 - Tłum. prawdopodobne.

Powiązane utwory

Bonum est praestolari Jakub Blycharz - Lm 3,26

Zobacz rozdział

Możesz więcej!

Notatki do fragmentów
Historia ostatnio wyszukanych

Załóż konto

Lamentacje

Lm

Zobacz wstęp i często szukane fragmenty

Dowiedz się więcej!

Masz pomysł?

Napisz do nas i pomóż nam rozwijać wyszukiwarkę

Kontakt

Odkrywaj Słowo Boże

Zobacz co inni wyszukiwali

Zainspiruj się

Polecamy

Portal Pełen Wiary

Portal Pełen Wiary