Mk 14,13nn

Dodaj do ulubionych

Zapis z 'nn' oaznacza 'ten i następne', ponieważ nie można jednoznacznie określić ilości szukanych wersetów - wyświetlony jest fragment do następnego szukanego wersu albo do końca rozdziału.

DZIAŁALNOŚĆ JEZUSA W JEROZOLIMIE

OSTATNIA WIECZERZA

Przygotowanie Paschy*

14¹³I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: «Idźcie do miasta, a spotka was człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim¹⁴i tam, gdzie wejdzie, powiecie gospodarzowi: Nauczyciel pyta: gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?¹⁵On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną* i gotową. Tam przygotujecie dla nas».¹⁶Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę.

Zapowiedź zdrady*

¹⁷Z nastaniem wieczoru przyszedł tam razem z Dwunastoma.¹⁸A gdy zajęli miejsca i jedli, Jezus rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was Mnie zdradzi, ten, który je ze Mną».¹⁹Zaczęli się smucić i pytać jeden po drugim: «Czyżbym ja?»²⁰On im rzekł: «Jeden z Dwunastu, ten, który ze Mną rękę zanurza w misie.²¹Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził».

Ustanowienie Eucharystii*

²²A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc: «Bierzcie, to jest Ciało moje».²³Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy.²⁴I rzekł do nich: «To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana.²⁵Zaprawdę, powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy w królestwie Bożym».

JEZUS W OGRÓJCU

Przepowiednia zaparcia się Piotra*

²⁶Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.²⁷Wtedy Jezus im rzekł: «Wszyscy zwątpicie we Mnie. Jest bowiem napisane: Uderzę pasterza, a rozproszą się owce*.²⁸Lecz gdy powstanę, uprzedzę was do Galilei».²⁹Na to rzekł Mu Piotr: «Choćby wszyscy zwątpili, ale nie ja!»³⁰Odpowiedział mu Jezus: «Zaprawdę, powiadam ci: dzisiaj, tej nocy, zanim kogut dwa razy zapieje, ty trzy razy się Mnie wyprzesz».³¹Lecz on tym bardziej zapewniał: «Choćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie». I wszyscy tak samo mówili.

Modlitwa i trwoga konania*

³²A kiedy przyszli do ogrodu zwanego Getsemani, rzekł Jezus do swoich uczniów: «Usiądźcie tutaj, Ja tymczasem będę się modlił».³³Wziął ze sobą Piotra, Jakuba i Jana i począł drżeć, i odczuwać trwogę.³⁴I rzekł do nich: «Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie!»³⁵I odszedłszy nieco dalej, upadł na ziemię i modlił się, żeby - jeśli to możliwe - ominęła Go ta godzina.³⁶I mówił: «Abba*, Ojcze, dla Ciebie wszystko jest możliwe, zabierz ten kielich ode Mnie! Lecz nie to, co Ja chcę, ale to, co Ty [niech się stanie]!»³⁷Potem wrócił i zastał ich śpiących. Rzekł do Piotra: «Szymonie, śpisz? Jednej godziny nie mogłeś czuwać?³⁸Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe».³⁹Odszedł znowu i modlił się, powtarzając te same słowa.⁴⁰Gdy wrócił, zastał ich śpiących, gdyż oczy ich były snem zmorzone, i nie wiedzieli, co Mu odpowiedzieć.⁴¹Gdy przyszedł po raz trzeci, rzekł do nich: «Śpicie dalej i odpoczywacie? Dosyć! Przyszła godzina, oto Syn Człowieczy będzie wydany w ręce grzeszników.⁴²Wstańcie, chodźmy, oto zbliża się mój zdrajca».

Pojmanie Jezusa*

⁴³I zaraz, gdy On jeszcze mówił, zjawił się Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim zgraja z mieczami i kijami wysłana przez arcykapłanów, uczonych w Piśmie i starszych.⁴⁴A zdrajca dał im taki znak: «Ten, którego pocałuję, to On; chwyćcie Go i prowadźcie ostrożnie!».⁴⁵Skoro tylko przyszedł, przystąpił do Jezusa i rzekł: «Rabbi!», i pocałował Go.⁴⁶Tamci zaś rzucili się na Niego, i pochwycili Go.⁴⁷A jeden z tych, którzy tam stali, dobył miecza, uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu ucho.⁴⁸A Jezus zwrócił się i rzekł do nich: «Wyszliście z mieczami i kijami, jak na zbójcę, żeby Mnie pochwycić.⁴⁹Codziennie nauczałem u was w świątyni, a nie pojmaliście Mnie. Ale Pisma muszą się wypełnić».⁵⁰Wtedy opuścili Go wszyscy i uciekli.⁵¹A pewien młodzieniec* szedł za Nim, odziany prześcieradłem na gołym ciele. Chcieli go chwycić,⁵²lecz on zostawił prześcieradło i nago uciekł od nich.

JEZUS PRZED SWOIMI SĘDZIAMI

Wobec Wysokiej Rady*

⁵³A Jezusa zaprowadzili do najwyższego kapłana, u którego zebrali się wszyscy arcykapłani, starsi i uczeni w Piśmie.⁵⁴Piotr zaś szedł za Nim z daleka aż na dziedziniec pałacu najwyższego kapłana. Tam siedział między służbą i grzał się przy ogniu.⁵⁵Tymczasem arcykapłani i cała Wysoka Rada szukali świadectwa przeciw Jezusowi, aby Go zgładzić, lecz nie znaleźli.⁵⁶Wielu wprawdzie zeznawało fałszywie przeciwko Niemu, ale świadectwa te nie były zgodne.⁵⁷A niektórzy wystąpili i zeznali fałszywie przeciw Niemu:⁵⁸«Myśmy słyszeli, jak On mówił: "Ja zburzę ten przybytek uczyniony ludzką ręką i w ciągu trzech dni zbuduję inny, nie ręką ludzką uczyniony"».⁵⁹Lecz i w tym ich świadectwo nie było zgodne.⁶⁰Wtedy najwyższy kapłan wystąpił na środek i zapytał Jezusa: «Nic nie odpowiadasz na to, co oni zeznają przeciw Tobie?»⁶¹Lecz On milczał i nic nie odpowiedział. Najwyższy kapłan zapytał Go ponownie: «Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Błogosławionego*?»⁶²Jezus odpowiedział: «Ja jestem. Ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego i nadchodzącego z obłokami niebieskimi»*.⁶³Wówczas najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i rzekł: «Na cóż nam jeszcze potrzeba świadków?⁶⁴Słyszeliście bluźnierstwo. Cóż wam się zdaje?» Oni zaś wszyscy wydali wyrok, że winien jest śmierci.⁶⁵I niektórzy zaczęli pluć na Niego; zakrywali Mu twarz, policzkowali Go i mówili: «Prorokuj!» Także słudzy bili Go pięściami po twarzy.

Zaparcie się Piotra*

⁶⁶Kiedy Piotr był na dole na dziedzińcu, przyszła jedna ze służących najwyższego kapłana.⁶⁷Zobaczywszy Piotra grzejącego się [przy ogniu], przypatrzyła mu się i rzekła: «I tyś był z Nazarejczykiem Jezusem».⁶⁸Lecz on zaprzeczył temu, mówiąc: «Nie wiem i nie rozumiem, co mówisz». I wyszedł na zewnątrz do przedsionka, a kogut zapiał.⁶⁹Służąca, widząc go, znowu zaczęła mówić do tych, którzy tam stali: «To jest jeden z nich».⁷⁰A on ponownie zaprzeczył. Po chwili ci, którzy tam stali, mówili znowu do Piotra: «Na pewno jesteś jednym z nich, jesteś także Galilejczykiem».⁷¹Lecz on począł się zaklinać i przysięgać: «Nie znam tego człowieka, o którym mówicie».⁷²I w tej chwili kogut powtórnie zapiał. Wspomniał Piotr na słowa, które mu powiedział Jezus: «Pierwej, nim kogut dwa razy zapieje, trzy razy Mnie się wyprzesz». I wybuchnął płaczem.

Odsłuchaj

Przypisy

14,12 - Por. Mt 26,17nn; Łk 22,7-13.
14,15 - Tzn. zaopatrzona w dywany lub niskie sofy, na których spoczywano dokoła stołu.
14,17 - Por. Mt 26,20-25; Łk 22,21nn; J 13,18.21-30.
14,22 - Por. Mt 26,26-30; Łk 22,19n; 1 Kor 11,23-26.
14,26 - Por. Mt 26,30-35; Łk 22,31-34.39; J 13,36nn.
14,27 - Za 13,7.
14,32 - Por. Mt 26,36-46; Łk 22,39-46.
14,36 - Tj. "Ojcze" po aramejsku, z odcieniem serdeczności.
14,43 - Por. Mt 26,47-56; Łk 22,47-53; J 18,1-11.
14,51 - Prawdopodobnie sam Ewangelista, gdyż szczegół ten, bez znaczenia dla katechezy pierwotnej, opuszczają inni Ewangeliści. Obecność jego w ogrodzie tłumaczy się łatwo, jeśli ogród należał do jego matki Marii, której dom potem był pierwszym Kościołem jerozolimskim (Dz 12,12).
14,53 - Czyli Sanhedrynu. Por. Mt 26,57-68; Łk 22,54n.66-71; J 18,12nn.19-24.
14,61 - Tak zamiast właściwego imienia Boga.
14,62 - Ps 110[109],1; Dn 7,13.
14,66 - Por. Mt 26,69-75; Łk 22,54-62; J 18,15-27.