3 ¹⁷ Pozbawiłeś mą duszę spokoju, zapomniałem o szczęściu. [...]

4 ¹ Ach! Jakże sczerniało złoto, zmieniło się złoto najczystsze! Rozrzucone są święte kamienie po rogach wszystkich ulic*.

4 ⁷ Jej młodzieńcy* nad śnieg jaśniejsi i bielsi od mleka, ciałem czerwieńsi nad koral, wyglądali jak szafir.